مقاله حاضر به بررسی تاثیر استراتژی مفاهیم ذهنی (CONCEPT mapping) در نگارش انشا انگلیسی بر خود تنظیمی (SELF-regulation) دانشجویان کارشناسی زبان انگلیسی می پردازد. تصور بر این است که آموزش استراتژی های ذهنی می تواند سبب پیشرفت تحصیلی فراگیران در زمینه های مختلف آموزشی شود (هکر، دانلوسکی، گریسر 1998). شرکت کنندگان در این تحقیق عبارت از شصت دانشجوی (دختر و پسر) کارشناسی زبان انگلیسی گرایش مترجمی و ادبیات بوده که به دو گروه سی نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. نتایج تحقیق حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که تدریس استراتژی مفاهیم ذهنی می تواند سبب ارتقا خود تنظیمی دانشجویان با سطح زبانی متوسط شود. یافته های این تحقیق دارای کاربردهای آموزشی، عملی و نظری در زمینه آموزش استراتژی های یادگیری به ویژه آموزش مفاهیم ذهنی در مهارت نوشتاری دانشجویان می باشد.

اهمیت چشمگیر تمایل به برقراری ارتباط در یادگیری زبان دوم، بسیاری از محققان را بر آن داشته است تا در پی کشف عوامل مؤثر در بالابردن سطح برقراری ارتباط در میان زبان آموزان باشند. این مطالعه به بررسی یک تحقیق تجربی در زمینه ی ارتباط بین تمایل به برقراری ارتباط، خود پنداری، آرمان خود در زبان دوم و اعتبار معلم می پردازد و همچنین سعی برآن دارد تا تأثیر دو متغیر فردی (خودپنداری و آرمان خود در زبان دوم) و یک متغیر اجتماعی (اعتبار معلم) را بر تمایل به برقراری ارتباط بسنجد. دراین راستا، تعداد 136 نفر از فراگیران خارجی زبان فارسی در این مطالعه مشارکت کردند. این فراگیران با دقت به پرسشنامه های تمایل به برقراری ارتباط (Khatib & Nourzadeh, 2014)، خودپنداری (Erten, 2015)، اعتبار معلم (McCroskey & Teven, 1999) و آرمان خود در زبان دوم (Papi, 2010) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی رگرسیون استفاده شد. نتایج یافته ها نشان داد که اعتبار معلم، خودپنداری و آرمان خود در زبان دوم به طور مستقیم به بهبود تمایل به برقراری ارتباط در میان فراگیران زبان فارسی کمک می کنند. در پایان، راهکارهایی برای بهبود تمایل به برقراری ارتباط ارائه می شود.

1سابقه و هدف: دانشجویان به عنوان آینده­سازان جامعه، کسانی هستند که می توانند زمینه­ساز بسیاری از تحولات و جهت دهی­ها باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط هوش هیجانی با امیدواری و خودپنداره ی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه ی توصیفی هم بستگی درباره ی 486 نفر از دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهر همدان در سال 1401 که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انجام شد. انتخاب نمونه­ها به روش سرشماری بود. داده­ها با استفاده از پرسش نامه ی اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه ی سنجش هوش هیجانی شات و همکاران و پرسش نامه ی امیدواری میلر و پرسش نامه ی خودپنداره ی بک جمع آوری شدند. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار 20 SPSS و با استفاده از آزمون های هم بستگی پیرسون، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون تی دو نمونه ی مستقل و رگرسیون خطی انجام شد. یافته ها: در این پژوهش، 50/40 درصد از شرکت کنندگان مرد و 49/60 درصد زن بودند. اکثر شرکت کنندگان (13 درصد) در ترم اول و سوم مشغول به تحصیل بودند. میانگین و انحراف معیار هوش هیجانی برابر با 10/76 ± 129/58، امیدواری برابر با 4/79 ± 41/64 و خودپنداره برابر با 8/82 ± 86/68 بود. به استثنای ارتباط بین مؤلفه ی تنظیم هیجانات با مؤلفه ی عبارت انحرافی (0/548=P-value)، سایر مؤلفه­های متغیر هوش هیجانی با تمامی مؤلفه­های امیدواری و همچنین، نمره ی کل امیدواری ارتباط آماری مستقیم معناداری دارند (0/001 > P). درباره ی شدت ارتباط نیز قوی­ ترین ارتباط بین مؤلفه ی تنظیم هیجانات با مؤلفه ی تفکر عاملی (ضریب هم بستگی پیرسون = 0/431) بود. مؤلفه ی ارزیابی هیجانات در خود و دیگران تنها با مؤلفه ی کارآمدی شغلی (0/012=P-value) (ضریب هم بستگی پیرسون = 0/114) و نمره ی کل خودپنداره (0/031=P-value) (ضریب هم بستگی پیرسون = 0/031) ارتباط آماری مستقیم معناداری نشان داد. همچنین، بین نمره ی کل هوش هیجانی و مؤلفه ی کارآمدی شغلی (0/001=P-value) (ضریب هم بستگی پیرسون = 0/154) و نمره ی کل خودپنداره (0/023=P-value) (ضریب هم بستگی پیرسون = 0/103) ارتباط آماری مستقیم معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: مطالعه حاکی از ارتباط مثبت بین هوش هیجانی، امیدواری و خودپنداره در دانشجویان پرستاری است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که ارتقای هوش هیجانی می تواند بهبود مهارت ها و عملکرد دانشجویان پرستاری را تسهیل کند و به عنوان راهکاری مؤثر برای بهبود خدمات به بیماران در حوزه ی پرستاری مطرح باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه علی گرایش به کنترل وزن مبتنی بر فرهنگ بر اساس خودپنداره ( واقعی و ایده آل ) با میانجی ناگویی هیجانی در دختران دارای اضافه وزن بود. جامعه آماری شامل تمامی دختران دارای اضافه وزن مراجعه‌کننده به کلینیک‌های تغذیه‌ای شهر اردبیل بود. نمونه پژوهش 250 نفر بود که که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جهت جمع¬آوری داده¬ها از مقیاس خود پنداره راجرز(1938)، مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو باگبی و همکاران(1994) و مقیاس پیروی از رژیم غذایی(1994) استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر و از نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-23 استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودپنداره ایده‌آل با گرایش به کنترل وزن رابطه مستقیم مثبت و معنی‌داری وجود دارد و بین خودپنداره واقعی با گرایش به کنترل وزن رابطه منفی و معنی¬داری وجود دارد. هم چنین در روابط غیرمستقیم، ناگویی هیجانی به‌ عنوان متغیر میانجی در رابطه بین خود پنداره واقعی با گرایش به کنترل وزن به ‌صورت منفی و معنی¬داری گرایش به کنترل وزن را پیش‌بینی کند و نیز رابطه بین خودپنداره ایده¬آل با گرایش به کنترل وزن به‌ صورت مثبت و معنی¬دار گرایش به کنترل وزن را پیش‌بینی کند. هم¬چنین مدل از نیکوئی برازش مطلوبی برخوردار بود. درنهایت ناگویی هیجانی به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین خودپنداره( واقعی و ایده آل) با گرایش به کنترل وزن مبتنی بر فرهنگ، می¬تواند نقش مهمی را در کنترل وزن دختران دارای اضافه وزن ایفا کند.

در این مقاله، ابتدا تصویر مجملی از خود (SELF) خود پنداره (SELF CONCEPT) و عزت نفس (SELF – esteem) و رابطه این سه ساختاربنیادی شخصیت انسان را ارایه کرده، سپس به مراحل شکل گیری و تحول خودپنداره بعنوان زیربنای عزت نفس، روشهای سنجش عزت نفس بمنظور مقدمه ای برای افزایش احساس ارزشمندی در کودکان و نوجوانان دارای نیازهای آموزشی ویژه و شیوه های عمده افزایش عزت نفس در آنها پرداخته ایم.

خودپنداره فردی به توضیح و پیش بینی واقعیت های مختلف رفتارهای مصرف کننده کمک می کند. پژوهش حاضر درصدد بوده است تا تاثیر خودپنداره گردشگران مراجعه کننده به سد چالیدره مشهد را بر تمایل آن ها به توصیه مقصد گردشگری به دیگران با وساطت متغیرهای رضایت از سفر و تجربه سفر مورد آزمون قرار دهد. جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی گردشگران مراجعه کننده به سد چالیدره مشهد و نمونه آماری، 308 نفر از گردشگرانی هستند که به شیوه نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند. داده های مورد نیاز با بهره گیری از پرسش نامه جمع آوری گردیده و مدل مفهومی و فرضیه های تحقیق با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزارlisrel  مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که تجربه ادارک شده از سفر تسهیل گر رابطه میان خودپنداره ایده آل و رضایت از سفر گردشگران بوده و همین طور رضایت از سفر تسهیل گر رابطه میان تجربه ادراک شده از سفر و تمایل به توصیه مقصد گردشگری است. در نهایت نتایج این پژوهش می تواند موجب بهبود ادراک مدیران از رفتارهای گردشگران و زمینه ای برای سیاست گذاری در حوزه بازاریابی گردشگری باشد.

شناخت عوامل تاثیرگذار بر خودپنداره امری حیاتی تلقی می شود؛ زیرا خودپنداره اساس ارزیابی فرد از خود و جهان پیرامونش را تشکیل می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان خودپنداره مادر، سبک دلبستگی و خودپنداره فرزند انجام گرفت. نمونه آماری پژوهش، 180 دانش آموز دختر بودند که در سال تحصیلی 89-88 در دبیرستان های شهر سمنان تحصیل می کردند و به روش نمونه گیری تصادفی گزینش شده بودند. خودپنداره مادر و فرزند توسط پرسشنامه خودپنداره تنسی سنجیده شد و مقیاس دلبستگی بزرگسال برای ارزیابی سبک دلبستگی فرزندان به کار رفت. یافته ها نشان داد که همبستگی مثبتی میان خودپنداره مادر و فرزند و همبستگی منفی میان سبک های دلبستگی ناایمن و خودپنداره فرزند وجود دارد. در حالی که رابطه معناداری میان خودپنداره مادر و سبک دلبستگی و خودپنداره فرزند دیده شد. نتایج نشان داد که خودپنداره مادر و سبک های ناایمن دلبستگی فرزند بر خلاف دلبستگی ایمن فرزند می توانند خودپنداره فرزند را پیش بینی کنند.